Nasza wycieczka na Schildberg rozpoczyna się przy pomniku Gneisena na rynku w Schildau. Stąd podążamy ulicą Marktstraße i już po kilku krokach docieramy do jedynego w Niemczech „Muzeum mieszkańców Schildau”. Wystawa prezentuje bogatą kolekcję książek o mieszkańcach Schildau, makietę legendarnego trójkątnego ratusza bez okien, a także historię mieszkańców Schildau i ich dawnych zawodów rzemieślniczych. Mijając fontannę Schildbürgerbrunnen, przechodzimy przez skrzyżowanie i idziemy ulicą Eilenburger Straße aż do następnego rozgałęzienia. Ulicą Kobershainer Straße (K8903) docieramy do Kohlweg, który skręca w lewo. Już z daleka Schildberg stanowi punkt orientacyjny. Szlak prowadzi nas przez pola i łąki prosto do obszaru leśnego Dahlener Heide. Podążając za oznakowaniem, docieramy do Schildbergu. Wieża na Schildbergu, o wysokości 26 m, oferuje fascynujący widok na Dahlener Heide, miasto Schildau i okoliczne wioski. Wieża widokowa została zbudowana w 1936 roku z porfiru kwarcowego pochodzącego z kamieniołomu znajdującego się u podnóża góry i jest otwarta przy dobrej pogodzie od marca do października w każdą sobotę w godzinach od 11:00 do 18:00 (informacje telefoniczne pod numerem 0152 / 01986360 lub 034221 / 50606). Przytulne miejsce odpoczynku z tablicami informacyjnymi zachęca do zatrzymania się. Po relaksującej przerwie kierujemy się w stronę wąwozu Heßlers Schlucht i docieramy do szlaku S-Weg. Tą leśną ścieżką docieramy do kamieniołomu Wittes. Po drodze mijamy po lewej stronie stary kamień graniczny, który przypomina o dawnym podziale terytorialnym między królestwami Saksonii i Prus. Podążamy szlakiem S-Weg i przekraczamy ulicę Wurzener Straße (S23). Po kilku metrach, na leśnej polanie, musimy otworzyć niezamkniętą bramę, aby móc kontynuować wędrówkę. Szlak S prowadzi nas teraz do kurhanów z epoki brązu, których 32 kopce stanowią największe skupisko na wrzosowisku Dahlener Heide. Ze względu na specyfikę pochówku (pochówek popiołowy) przypisuje się je kulturze łubickiej. Idziemy dalej i po chwili docieramy do skrzyżowania ścieżek. Tutaj skręcamy w lewo, opuszczamy szlak S i podążamy teraz szlakiem A. Szlak turystyczny prowadzi nas z Dahlener Heide i wzdłuż skraju lasu docieramy do kolejnego większego rozgałęzienia dróg. Znajduje się tu schronisko, w którym można odpocząć. Istnieje również możliwość zrobienia małego objazdu do małej miejscowości Ochsensaal z jej rustykalnymi restauracjami (ok. 1 km od trasy). My jednak podążamy szlakiem A i kilka minut później przekraczamy ulicę Schmannewitzer Straße (K8982), a zaraz potem drogę S24. Szlakiem turystycznym docieramy do doliny Siebenquellental. Imponujące dno doliny głęboko wcięło się w krajobraz. Przyczyną tego jest siedem czystych źródeł zboczowych, które tryskają na niewielkiej przestrzeni i łączą się, tworząc potok Sitzenrodaer Bach. Obraz lasu charakteryzują tu potężne skupiska buków, a buk w kształcie litery H (dwa buki, które są ze sobą zrośnięte gałęziami w kształcie litery H) stanowi wyjątkową atrakcję przyrodniczą. Na następnym skrzyżowaniu dróg, przy schronisku, natrafiamy na szlak Hakenweg. Opuszczamy zatem szlak A i kierujemy się oznakowaniem „Weißes Haus / Sitzenroda”. Równolegle do niego biegnie saksoński szlak Lutherweg. Po krótkim czasie docieramy do miejscowości Sitzenroda. Leśna ścieżka przechodzi przy wjeździe do miejscowości w asfaltową boczną uliczkę. Podążamy ulicą „Zum Quellental” aż do rozgałęzienia „Schmiedeweg”. Tą drogą docieramy do głównej drogi S24, w którą skręcamy w prawo. Po kilku krokach trzymamy się lewej strony i wchodzimy na ulicę Alte Poststraße. Brukowana ścieżka, z której korzystają zarówno wędrowcy, jak i rowerzyści, prowadzi nas poza miejscowość, obok schroniska rolnego, do małej schroniska na niewielkim wzniesieniu. Stąd możemy jeszcze raz rozkoszować się widokiem na Sitzenrodę i wrzosowisko Dahlener Heide. Idziemy dalej w kierunku Schildau i wkrótce ponownie natrafiamy na szlak Lutherweg. Po dotarciu do masztu nadawczego skręcamy w lewo i mijamy bezpośrednio arenę jeździecką Schildau. W ciągu zaledwie kilku lat arena stała się popularnym miejscem spotkań miłośników jazdy konnej. Obiekt ten spełnia międzynarodowe wymagania, a jego przeszkody nawiązują do legendy o Schildbürgerach. Podążamy za oznakowaniem „Lutherweg” i wracamy do Schildau. Na końcu trasy skręcamy w prawo w ulicę Wurzener Straße i idziemy w kierunku centrum miasta. Przy kościele św. Marii, którego wieża widać już z daleka, a na terenie którego można podziwiać najstarsze drzewo morwy w Niemczech, trasa prowadzi nas w prawo w ulicę Gothestraße. Następnie skręcamy w lewo w ulicę Beethovenstraße i wracamy do punktu wyjścia naszej wędrówki, czyli rynku w Schildau.
